AirPods Pro 3 review: houden ze de wind op de fiets echt buiten?

Wie in Groningen woont, kent het geluid. Je fietst langs het kanaal naar het werk, de populieren staan schuin, en de wind komt recht van voren je oren in. Een soort gebrul dat alles overstemt: je podcast, je muziek, de fietser die achter je belt. Na tien minuten ben je moe in je hoofd, nog voor je op je werk bent.

Daarom kreeg ik dit voorjaar steeds dezelfde vraag van collega's: "Werken die nieuwe AirPods eigenlijk op de fiets, of hoor je dan alleen maar wind?" Ik wist het niet. Dus heb ik de AirPods Pro 3 sinds eind april elke werkdag gedragen. Vijf maanden, ongeveer 190 fietsritten, een flink aantal treinreizen en één middag in de serverruimte die ik nooit meer vergeet.

Ik ben systeembeheerder bij een zorginstelling. Oordopjes zijn voor mij geen speeltje, ze zijn mijn manier om de dag door te komen zonder hoofdpijn. Hieronder lees je wat ze doen tegen wind, lawaai en drukte, en waar je beter een ander paar kunt kopen.

Wat de AirPods Pro 3 zijn, in een paar regels

Apple bracht ze in september 2025 uit voor € 249. Van buiten lijken ze op de Pro 2: kort steeltje, wit glanzend hoesje, opladen via USB-C of draadloos. Binnenin is er meer veranderd dan je zou denken.

• Sterkere ruisonderdrukking, volgens Apple tot twee keer zo goed als bij de Pro 2.
• Een hartslagsensor in elk oordopje, zodat je zonder horloge kunt trainen.
• Nieuwe oordopjes met schuim in de siliconen, in vijf maten van XXS tot L.
• Tot 8 uur luisteren met ruisonderdrukking, maar een hoesje dat in totaal tot 24 uur komt, minder dan bij de Pro 2.
• IP57 voor oordopjes en hoesje: regen en zweet zijn geen probleem.

Op papier allemaal kleine stappen. Op de fiets merk je vooral één ding, en dat heeft met die schuimdopjes te maken.

De kanaaltest: tegenwind, meewind en zijwind

Wind meten met oordopjes in is lastig. Een decibelmeter op je telefoon meet de wind tegen de telefoon, niet wat er in je oor gebeurt. Dus bedacht ik mijn eigen test. Een vast stuk fietspad van 2,1 kilometer langs het kanaal, heen met tegenwind en terug met meewind. Steeds dezelfde aflevering van een Nederlandse nieuwspodcast op volume 50 procent. Ik telde hoeveel zinnen ik niet verstond.

Dat deed ik op vier dagen met verschillende wind, telkens in drie standen: ruisonderdrukking, transparantie en adaptief. Adaptief is de stand waarin de AirPods zelf mengen: lawaai dempen, stemmen en verkeer doorlaten.

Tot windkracht 4 doen de Pro 3 het verrassend goed. De wind zakt weg naar een zacht gesuis. Dat zit hem voor een groot deel in de pasvorm: de schuimdopjes sluiten je gehoorgang beter af, waardoor er minder wind langs het dopje je oor in fluit. Met mijn oude Pro 2 miste ik bij windkracht 4 al vier zinnen.

Bij windkracht 5 en 6 is het een ander verhaal. Zijwind is het ergst, want dan blaast de wind recht over de microfoontjes aan de buitenkant. Je hoort een soort gerommel, alsof iemand over een microfoon blaast. Transparantie is bij harde wind onbruikbaar: die versterkt het geluid van buiten, dus ook het geraas.

"Jij zit met die dingen in je oren te fietsen alsof het windstil is, en ik lig hier met mijn neus op het stuur." Mijn collega Jelmer, die naast me fietste op de windkracht 6-dag, zonder oordopjes

Mijn conclusie na vijf maanden: op een gewone Groningse dag zijn ze prima. Op de echte stormdagen blijft er wind over. En eerlijk gezegd ben ik daar inmiddels blij om, want er is iets wat belangrijker is dan je podcast.

Veilig fietsen met oordopjes: de stand die ik nu altijd gebruik

Fietsen met oordopjes in is in Nederland niet verboden, zolang je je telefoon niet vasthoudt. Maar je moet het verkeer wel kunnen horen. Een bel, een scooter die van achteren komt, een ambulance. Met volle ruisonderdrukking hoor je dat allemaal veel te laat. Ik merkte het in week één, toen een bezorger op een e-bike me op een haar na rakelings passeerde. Ik had hem echt niet gehoord.

Sindsdien fiets ik alleen nog in de adaptieve stand. Die dempt het constante geraas van wind en motoren, maar laat plotselinge geluiden en stemmen door. Een fietsbel hoor ik nu duidelijk, net als een auto die van achteren nadert. Uit de tabel zie je dat je daar maar een zin of twee voor inlevert.

Op de fiets doen ze dus wat ze moeten doen, binnen de grenzen van de natuurkunde. Maar de plek waar de Pro 3 echt indruk maakten, had niets met wind te maken.

In de sprinter en in de serverruimte

Op vrijdagmiddag pak ik vaak de stoptrein naar Leeuwarden om bij mijn zus te eten. Dan sta je in het halletje bij de deuren, tussen fietstassen en natte paraplu's, met een trein die bij elk station remt, piept en weer optrekt. Volgens de geluidsmeter op mijn telefoon zat het daar tussen 74 en 79 dB.

Met de Pro 3 en ruisonderdrukking aan verdwijnt de lage dreun van de trein bijna helemaal. Je hoort nog stemmen, zacht, en het hoge piepen van de remmen wordt een ver gefluit. Dat laatste is natuurkunde: hoge tonen zijn lastiger weg te werken, voor alle oordopjes. Maar het verschil met de Pro 2 is goed te horen. Ik zette de podcast twee volumestappen lager dan vroeger.

Dan de serverruimte. Bij ons werk staat die in de kelder, met rekken vol ventilatoren en een airco die nooit uitgaat. 68 dB, de hele dag hetzelfde zoemen. Als ik daar een middag kabels moet trekken, heb ik 's avonds hoofdpijn. Met de Pro 3 in, zonder muziek, alleen ruisonderdrukking, was het zoemen weg. Gewoon weg. Ik heb er vier uur gewerkt en ging 's avonds zonder hoofdpijn naar huis. Voor mij was dat het moment dat ze zichzelf hadden terugverdiend.

Lawaai buitensluiten is één ding. Maar kan iemand je nog verstaan als je zelf in die wind staat te bellen?

Bellen in de wind: mijn zus als jury

Ik belde mijn zus Femke op vijf plekken, zonder te zeggen waar ik was. Ze gaf een cijfer van 1 tot 10 voor hoe goed ze me verstond.

In de stad zijn ze sterk. De microfoons halen drukte, omroepen en verkeer goed weg en je stem blijft helder. In de wind is het minder. Bij windkracht 4 verstond ze me nog, met wat herhalen. Op de dijk bij Zoutkamp gaf ze me een 4 en zei ze dat het klonk "alsof je in een stofzuiger zit".

Wat wel goed werkt: met je rug naar de wind gaan staan en je hand als een kommetje bij je oor houden. Femke gaf me daarna een 6. En een handige extra: je neemt een gesprek aan door te knikken, en wijst het af door je hoofd te schudden. Op de fiets met handschoenen aan is dat heerlijk. Al heeft een man bij het stoplicht een keer gedacht dat ik nee tegen hem schudde.

Hartslag op de fiets en de batterij

De hartslagsensor wilde ik eerst niet serieus nemen. Ik heb een borstband die ik al jaren gebruik voor het fietsen in het weekend. Dus droeg ik op drie zaterdagritten van ongeveer een uur allebei. Gemiddeld zaten de AirPods 2 slagen per minuut naast de borstband. Bij een sprint op de dijk liepen ze een paar seconden achter, daarna klopte het weer. Voor wie gewoon wil weten of hij in de goede zone fietst, is dat ruim voldoende.

Mijn vader van 64 was er meteen enthousiast over. Hij draagt in zijn linkeroor een gehoorapparaat, dus hij gebruikt alleen het rechteroordopje, met de radio aan en de hartslag op zijn telefoon tijdens zijn wandeling rond het Paterswoldsemeer. Na een week belde hij om te melden dat zijn hartslag "net zo hoog is als die van een jongeman". Ik heb hem niet tegengesproken.

Dan de batterij. Ik deed één lange test op een werkdag: 's ochtends om 8:12 de oordopjes uit het hoesje, ruisonderdrukking aan, muziek en podcasts zonder pauze. Om 15:31 gaf de eerste een melding en om 15:38 waren ze leeg. Dat is 7 uur en 26 minuten, iets onder de 8 uur die Apple belooft, maar ik had het volume ook vaak boven de helft.

Het hoesje is minder sterk. Waar ik met de Pro 2 met moeite eens per week hoefde op te laden, is het nu om de vier of vijf dagen. Het hoesje komt in totaal tot ongeveer 24 uur, tegen 30 bij de Pro 2. Niet dramatisch, maar je merkt het als je een weekend weg bent en de kabel vergeet.

Dan de vraag waar iedereen in november mee zit: wanneer koop je ze het goedkoopst?

Wat betaal je, en wanneer? Black Friday, Sinterklaas en Kerst

Apple vraagt er € 249 voor, maar zo duur zie je ze bijna nergens meer. Op het moment van schrijven liggen ze bij Coolblue, bol.com en Amazon.nl tussen ongeveer € 215 en € 219. In het voorjaar zakten ze bij bol.com en Amazon even naar rond de € 210. Rond 27 november, Black Friday, zou het me niet verbazen als ze daar weer uitkomen, of een tientje lager.

Als Sinterklaascadeau zijn ze bijna perfect: klein genoeg voor een surprise en onder de € 250. Ik ken in mijn familie twee mensen die er vorig jaar een kregen, en ze dragen ze nog elke dag. Koop je ze voor iemand met een Android-telefoon, doe het dan niet. Je mist de automatische koppeling, de pasvormtest, de hartslag en de meeste instellingen. Voor Android zijn er betere keuzes.

Wie heeft er echt iets aan?

Wil je het stilst mogelijk reizen in een vliegtuig of op een lange treinreis, kijk dan ook naar een koptelefoon. Mijn collega Jeroen schreef een uitgebreide review van de Sony WH-1000XM6 op lange vluchten. En wie twijfelt over een nieuwe telefoon erbij: ik gebruikte de AirPods de laatste weken met de iPhone 18 Pro.

Onze vaste routes en meetmethodes voor oordopjes beschrijven we bij zo testen wij. Andere reviews staan verzameld op de blog.

Vijf maanden later

De AirPods Pro 3 zijn geen windscherm. Bij windkracht 6 op de dijk blijft er geraas over, en bellen klinkt dan als een stofzuiger. Maar op een gewone dag langs het kanaal, in een volle sprinter of in een kelder vol ventilatoren halen ze het lawaai weg dat je moe maakt. En met de adaptieve stand doen ze dat zonder dat je de fietsbel achter je mist.

Ik zou ze opnieuw kopen. Wel voor rond de € 200, en wel met de wetenschap dat de wind in Groningen altijd het laatste woord heeft.

Jelmer, de collega die zonder oordopjes met zijn neus op het stuur lag, heeft er inmiddels ook een paar. Hij fietst nog steeds achter me. Maar nu uit gewoonte, zegt hij.

Veelgestelde vragen over de AirPods Pro 3