Welke handbagagekoffer past bij KLM, Transavia en easyJet?

Elke vroege vlucht in de vakantie zie ik het gebeuren. Een volle bak boven rij 23, een passagier met een gloednieuwe koffer, en een gezicht dat langzaam rood wordt. Hij gaat er niet in. Niet plat, niet rechtop, niet met de wieltjes eerst. Dan komt het label, en gaat de koffer alsnog het ruim in.

Ik werk al twaalf jaar als steward bij een Nederlandse luchtvaartmaatschappij, en ik reis in mijn vrije tijd zelf ook graag. Ik heb dus aan beide kanten van dat label gestaan. Wat de meeste mensen niet weten: veel koffers die als "handbagage" worden verkocht, zijn net te breed voor sommige maatschappijen. En bij de goedkopere maatschappijen mag een trolley vaak helemaal niet meer gratis mee.

Daarom mat ik vijf handbagagekoffers met een duimstok, woog ik ze leeg en vol, en sleepte ik ze negen weken lang mee: over de keien van de Jordaan, door de trein naar Schiphol en door een handvol hotelgangen. Hier lees je welke koffer bij welke maatschappij past, en wat er na negen weken het eerst stuk ging.

Wat KLM, Transavia en easyJet toestaan

Iedere maatschappij heeft haar eigen maten, en ze veranderen vaker dan je denkt. Dit zijn de regels zoals ze golden toen ik dit schreef, in september 2026. Controleer ze altijd bij je boeking, want juist hier verandert het nogal eens.

Bij KLM zit de grote handbagage bij de meeste tarieven nog gewoon in de prijs. Maar op een aantal Europese routes, zoals naar München, Praag, Wenen en Stockholm, test KLM sinds vorig jaar een basistarief zonder trolley. Kijk dus goed welk tarief je boekt. Bij Transavia en easyJet is de gratis bagage alleen nog een kleine tas onder de stoel. Wie een trolley meeneemt zonder te betalen, betaalt bij de gate. Bij Transavia begint dat volgens hun eigen regels bij € 70.

De valkuil zit in die ene maat bij KLM: 35 centimeter breed. Bijna alle gewone handbagagekoffers zijn 40 centimeter breed. Bij Transavia en easyJet past dat, bij KLM technisch niet. In de praktijk wordt er bij KLM zelden met een meetbak gecontroleerd, en past zo'n koffer meestal in de bak. Maar meestal is niet altijd. Op een volle vlucht met een strenge collega aan de gate kan het je een label kosten.

En die maten zijn inclusief wieltjes en handvatten. Een fabrikant meet soms alleen de schaal. Daarom ging ik zelf meten.

Vijf koffers met de duimstok gemeten

Ik koos de koffers die ik het vaakst zie bij de gate, in drie prijsklassen. Allemaal gekocht bij Nederlandse winkels: bol.com, Coolblue, een kofferwinkel in de Kalverstraat en de Bijenkorf.

Van de vijf past er dus maar één echt binnen de KLM-maat: de zachte Eastpak met twee wielen. De andere vier zijn 39 of 40 centimeter breed. Ik heb ze alle vier zonder problemen in de bakken van een Boeing 737 en een Embraer gekregen, op de zijkant, wieltjes eerst. Maar ik weet ook hoe het gaat als een vlucht vol zit.

Het gewicht is minstens zo belangrijk. Bij KLM mag je kleine tas plus koffer samen 12 kilo wegen, bij Transavia zelfs maar 10. Een aluminium Travelite van 3,4 kilo laat dan nog 6,6 kilo over voor je spullen bij Transavia. Een lichte koffer is dus meer kleding, letterlijk.

Op papier wint de lichtste. Maar een koffer moet ook rijden, en in Amsterdam betekent dat: over keien.

Negen weken over de keien van de Jordaan

Mijn vriend Thomas woont in de Jordaan, vijf minuten van de Westerkerk. Elke keer dat ik bij hem langsga, rij ik met een koffer over de bakstenen en keien langs de gracht. Een betere testbaan bestaat niet in Nederland. Ik maakte er in negen weken 31 ritten, van zijn voordeur naar de tramhalte, met elke koffer gevuld tot ongeveer 9 kilo.

Wat ik leerde: op keien zijn twee grote wielen veel beter dan vier kleine. De Eastpak, met zijn twee wielen van een paar centimeter doorsnede, rolde gewoon door, ook schuin achter me aan. De vier spinners trilden, ratelden en draaiden telkens weg als een wieltje in een voeg viel. Uiteindelijk trok ik ze allemaal op twee wielen achter me aan, zoals een tweewieler. Dat gaat, maar dan sleep je het gewicht van vier wielen voor het gemak van twee.

• Eastpak Tranverz S: rustig en snel over de keien, als enige zonder dat ik hem moest kantelen.
• Samsonite Essens: de beste van de spinners. Gekanteld op twee wielen liep hij stabiel en stil.
• Rimowa Essential: heerlijk op de gladde vloer van Schiphol, op de keien niet beter dan de Samsonite. Wel het mooiste geluid, als dat je iets zegt.
• American Tourister Novastream: prima, maar hij trilde het meest en draaide vaak weg.
• Travelite Next: zwaar en lawaaiig op de stenen, de wielen sprongen bij elke voeg.

Ik mat ook het geluid, op één meter, terwijl ik over hetzelfde stuk Egelantiersgracht liep. De spinners zaten tussen de 74 en 79 dB, de Eastpak op 68. Om zes uur 's ochtends op weg naar een vroege dienst maakt dat verschil voor de buren.

"Als jij weer vertrekt, hoort de halve gracht het. Neem gewoon die stoffen tas." Thomas, na de zesde keer dat ik om half zes langs zijn slaapkamerraam rolde

Wat er na negen weken het eerst stuk ging

Na twaalf jaar vliegen weet ik waar koffers sterven. Bijna nooit aan de schaal. Bijna altijd aan de wieltjes, de rits of het uittrekhandvat. Een wieltje dat bij de derde reis piept, breekt bij de vijfde af. Dat is mijn ervaring, en dat bleek ook nu.

• American Tourister: na zes weken piepte het wieltje rechtsachter. Na negen weken liep het iets stroever. Nog niet kapot, wel het begin.
• Travelite: twee flinke deuken in de aluminium hoek, na een rit in het ruim op een dag dat ik hem toch moest inchecken. Aluminium deukt, dat hoort erbij, maar het is wel zo.
• Samsonite Essens: wat lichte krassen op de schaal, verder als nieuw. De wieltjes draaiden na negen weken nog geruisloos.
• Rimowa: krassen op het glanzende polycarbonaat, zichtbaar in het licht. Technisch niks aan de hand.
• Eastpak: een vlek van koffie op het doek, er met een sopje af. De rits loopt nog soepel, maar die moet het bij een zachte koffer ook doen.

Kijk bij een koffer daarom naar de garantie. Samsonite geeft op de Essens vijf jaar beperkte garantie, Eastpak is bekend om een lange garantie op zijn tassen. En bewaar je bon. Een wieltje laten vervangen is bij een goed merk meestal een kwestie van een formulier, bij een goedkope koffer van een nieuwe kopen.

Hard of zacht, vier wielen of twee

Na negen weken is mijn advies vrij eenvoudig. Het hangt af van hoe je reist.

Een harde koffer beschermt je spullen beter, en hij is makkelijker schoon te houden. Maar hij past alleen in de bak als hij binnen de maat blijft, want je kunt hem niet een beetje samendrukken. En hij gaat open als een boek, wat in een smalle hotelkamer of op de bank van een trein onhandig is.

Een zachte koffer geeft mee. Hij past net in een volle bak, en er zit vaak een voorvak in voor je laptop of je vloeistoffen. Daar staat tegenover dat je hem makkelijk te vol propt. Thomas heeft dat met de Eastpak bewezen voor een weekend Kopenhagen.

Vier wielen zijn heerlijk op de gladde vloeren van Schiphol en in een smal gangpad. Twee grote wielen zijn beter op keien, stoepranden en grind. Woon je in een oude stad met klinkers, of reis je vaak naar Zuid-Europese dorpjes, dan zou ik twee wielen niet afschrijven.

Een woord over uitritsbare koffers, zoals de Novastream. Ingeritst past hij bij Transavia en easyJet. Uitgeritst is hij 23 centimeter dik, en dat is aan boord meestal te veel als de bak vol zit. Zie die rits als iets voor de terugreis met souvenirs in het ruim.

Tips van iemand die aan boord werkt

Een paar dingen die ik elke dienst zie, en die je reis een stuk rustiger maken:

• Leg je koffer op zijn zijkant, wieltjes eerst in de bak. Zo passen er meer, en zo hoeft niemand jouw koffer te verschuiven.
• Je jas en kleine tas gaan onder de stoel, niet in de bak. Daar is die ruimte voor de koffers van de laatste instappers.
• Hang niets aan je koffer. Een losse tas aan het handvat telt als derde stuk en past nergens.
• Weeg thuis. Een simpele bagageweger kost een paar euro. Bij Transavia is 10 kilo snel bereikt.
• Moet hij toch het ruim in, haal dan je powerbank, je medicijnen en je sleutels eruit. Powerbanks mogen niet in het ruim.

En als je op een volle vlucht vraagt of de koffer "nog ergens" past: we doen ons best. Maar een vriendelijke vraag bij het instappen helpt meer dan een discussie bij rij 23.

Prijzen, Black Friday en Sinterklaas

Koffers zijn een van de productgroepen waar de prijzen het hardst wisselen. De Samsonite Essens vind je op het moment van schrijven vanaf ongeveer € 157, terwijl de adviesprijs € 209 is. De Eastpak Tranverz S zit tussen de € 70 en € 105, afhankelijk van de kleur. De prijzen van de Novastream en de Rimowa wisselen sterk per kleur en winkel. Reken op ongeveer € 100 tot € 140 en ruim € 700.

Als cadeau voor Sinterklaas of Kerst is een koffer een mooie, zeker voor iemand die volgend jaar gaat reizen of studeren. Doe er een kofferlabel met adres in. Of, als je echt wilt scoren, een bagagelabel met tracker. Thomas vond zo'n label het nuttigste wat ik ooit mee naar huis heb genomen. Ik neem dat als compliment.

Welke past bij jou?

Alle koffers uit onze vergelijking, en ook de powerbanks die wel en niet in je handbagage mogen, volg je bij de lopende tests. Hoe ik koffers meet en waarom ik ze over de keien sleep, lees je bij zo testen wij. En voor die lange vlucht: mijn review van de Sony WH-1000XM6, de koptelefoon die in mijn eigen koffer zit.

Negen weken later, in de gang in Noord

In mijn gang staan er nu twee. De Samsonite Essens voor werk en voor vakanties met Transavia. De Eastpak voor weekendjes weg, en voor de rit naar Thomas. De andere drie heb ik weggegeven aan collega's die me al weken vroegen wat ik met al die koffers deed.

Mijn oude koffer, die met het gebroken wieltje, staat nog op zolder. Ik kan hem niet weggooien. Hij is mee geweest naar Curaçao, Kaapstad en een hotel in Dubai waar de lift het niet deed. Thomas zegt dat het tijd is. Ik zeg dat hij nog prima is voor de kerstballen. Daar hoeft hij in elk geval niet over keien voor.

Veelgestelde vragen over handbagagekoffers